Kemerowo

Pierwsza rosyjska osada na terytorium współczesnego miasta Kemerowo została wspomniana w 1701 roku. Świadczy o tym "Horograficzna księga rysunków Syberii" autorstwa topografa i geografa Tobolska Siemiona Uljanowicza Remezowa, gdzie na "Rysunku ziemi miasta Tomsk" zaznaczono wieś Scheglova na prawym brzegu rzeki Tom.. Pierwsza pisemna wzmianka o osadzie Komarovo / Kemi(e)rova znajduje się w dzienniku niemieckiego naukowca w służbie rosyjskiej, D. G. Messerschmidta, i jest datowany 28 kwietnia (9 maja) 1721 г.: "W dniu 28 (piątek) przesłuchaliśmy porucznika Eenberga, że powinien tu być skarbnik ... który o wszelkiego rodzaju sprawach [dziejących się] wokół może udzielać wszelkiego rodzaju zapytań; ale powinien być traktowany dobrą wódką. Powiedział również ... między Komarova i wioska CzerwonyPo lewej stronie rzeki musi być kopalnia węgla".. Ten dowód z dokumentu łączy w sobie najwcześniejszą wzmiankę o pierwotnej nazwie osady - "Komarova" - z datą samej wzmianki, oznaczającą punkt początkowy historycznych kronik współczesnego miasta Kemerowo.

S. P. Krasheninnikov, który jesienią 1734 r. udał się w dół Tomu z Kuźniecka do Tomska, napisał w swoim dzienniku podróży:

W październiku 1734 r. G. F. Miller dokonał dyslokacji wsi Kemerowo u ujścia tomskiego dopływu rzeki Akaeva: "Kemerowo8 wiorst od miasta, na wschodnim brzegu, u ujścia rzeki Akaeva"..

W XIX wieku na terenie przyszłego miasta znajdowało się kilka rosyjskich osad: wieś Karelia. Ust-Iskitimskoje (Shcheglovo) i wioski Kemerowo, Evseeva, Davydova (Ishanova), Borovaya, Krasny Yar, Kur-Iskitim (Pleshki). Po rewolucji październikowej, w dniach 9-17 maja 1918 r., w Scheglowie odbył się Zjazd Sowietów Deputowanych Robotniczych, Chłopskich i Żołnierskich, który zdecydował o przekształceniu wsi Scheglowo w miasto powiatowe Scheglov. Jednak już w czerwcu 1918 r. Biało-Czerwoni przejęli władzę w Szczygłowsku. 4 lipca 1918 r. Tymczasowy Rząd Syberyjski, uznając instytucje sowieckie za nielegalne, anulował wszystkie dekrety wydane przez Radę Komisarzy Ludowych i lokalne Sowiety.

Nowe władze zostały zmuszone do ponownego przeanalizowania statusu miasta. W dniu 17 czerwca 1918 r. administracja ziemska obwodu tomskiego rozpatrzyła wniosek "Wołoszcza Szczelowskiego" w sprawie konieczności potwierdzenia przez syberyjskie władze państwowe zatwierdzenia miasta i obwodu. W dniu 11 lipca postanowiono uznać utworzenie obwodu szchełłowskiego za ostateczne z dniem 1 stycznia 1919 r. po jego zatwierdzeniu przez prowincjonalne Zgromadzenie Zemstvo. Ostateczne zatwierdzenie Shcheglovsky uyezd miało miejsce 23 lipca 1919 r., ale nie przez Tymczasowy Rząd Syberyjski, ale przez Radę Ministrów Najwyższego Władcy A. V. Kołczaka.

Pod koniec grudnia 1919 r. miasto zostało zajęte przez Armię Czerwoną. Na początku 1920 r. w mieście utworzono rewkom, który miał również zająć się kwestią statusu miasta Scheglowsk. 27 kwietnia 1920 r. na posiedzeniu rewkomu postawiono pytanie "O przywrócenie decyzji władzy radzieckiej z 1918 r. w sprawie zmiany nazwy wsi Scheglowsk na miasto". Postanowiono zwrócić się do gubernialnego komitetu o skontaktowanie się z centrum i przywrócenie faktu przemianowania wsi Szczegłowa na miasto. W dniach 14-16 maja 1920 r. w Szczegłowsku odbyły się wybory do Rady Miejskiej Szczegłowska deputowanych robotniczych, chłopskich i z Armii Czerwonej, a 23 maja rozpoczął pracę pierwszy zjazd Rady Miejskiej Szczegłowska. 27 maja 1920 r. zjazd rady robotniczo-chłopskiej i deputowanych Armii Czerwonej w Szczygłowsku potwierdził uchwałę zjazdu z 1918 r. o przekształceniu wsi Szczygłów w miasto Szczygłowsk i usankcjonował uchwałę Komitetu Rewolucyjnego w tej sprawie.

W dniu 15 września 1924 r. Wszechrosyjski Centralny Komitet Wykonawczy przyjął "Regulamin osadnictwa miejskiego i wiejskiego". Duży odsetek ludności miasta Scheglovsk, który zajmował się rolnictwem, nie spełniał wymogu rozporządzenia (nie więcej niż 25 %), więc pojawiła się kwestia istnienia samego miasta i straciło ono status powiatu. Jednak Szeglowsk zdołał obronić status miasta, a 6 czerwca 1925 r. uchwałą Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego został zatwierdzony jako część listy miast syberyjskich, stał się centrum administracyjnym okręgu kuźnieckiego regionu syberyjskiego.

Niemniej jednak kwestia kwalifikowalności Szczygłowska do statusu miasta była nadal na porządku dziennym. Aby go uzyskać, władze miasta musiały mechanicznie zwiększyć odsetek robotników w mieście. Ich oczy zwróciły się na wieś Kemerowo na przeciwległym brzegu rzeki, ponieważ działała tam kopalnia i duża stacja kolejowa. Impulsem był dekret Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego z 23 stycznia 1928 r., który zaklasyfikował wieś Kemerowo jako osadę robotniczą i powołał komisję do zorganizowania rady osady. Ale już 12 listopada 1928 r. nowa uchwała Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego włączyła do miasta Scheglowsk "dawną wieś Kemerowo, stację Kemerowo". Kemerowo, stacja Kemerowo kolei tomskiej, zakłady chemiczne i osada przy nich, kopalnia Kemerowo i osada przy niej". Wraz z utratą przez wieś Kemerowo statusu samodzielnej osady zlikwidowano powiat kemerowski. Uchwałą Prezydium Sibkraiyspolkomu z dnia 6 lutego 1929 r. jego terytorium zostało w całości włączone do powiatu Shcheglovsky.

Jednocześnie podniesiono kwestię zmiany nazwy centrum dzielnicy. Wynikało to głównie z rozbieżności w nazwach: dzielnica nazywała się Kuźniecki, centrum dzielnicy - Szczelowsk, a stacja kolejowa w pobliżu - Kemerowo. W dniu 24 października 1927 r. Rada Miejska podjęła decyzję o zmianie nazwy miasta Szczelowsk i stacji Kemerowo na "Nowokuźnieck", a następnie zwróciła się do okręgowego komitetu wykonawczego i Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego o zatwierdzenie tej decyzji. Jednak zarząd kolei w Tomsku stanowczo się temu sprzeciwił, ponieważ w tym czasie istniały już dwie stacje o tej samej nazwie "Kuznetsk", co powodowało ciągłe zamieszanie w dostawach towarów.

W 1930 r. podjęto decyzję o zmianie nazwy miasta Scheglovsk na Kemerowo (od stacji kolejowej). Koordynacja tej sprawy w najwyższych władzach państwowych zajęła ponad rok. W dniu 1 stycznia 1932 r. Prezydium Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego zmieniło nazwę miasta Scheglowsk na Kemerowo i przesłało uchwałę do zatwierdzenia przez Prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. W dniu 27 marca 1932 r. Prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich postanowiło: spełnić prośbę Prezydium Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego i zmienić nazwę miasta Szczelowsk w regionie zachodniosyberyjskim na miasto Kemerowo.

W 2012 r., zgodnie z wynikami ogólnorosyjskiego konkursu o tytuł "Najbardziej ulepszonej osady miejskiej Rosji", który odbył się w 2012 r., miasto Kemerowo zajęło trzecie miejsce i otrzymało dyplom Rządu Federacji Rosyjskiej III stopnia..

Dekretem Prezydenta Federacji Rosyjskiej z dnia 10 września 2021 r. miasto otrzymało tytuł "Miasta Waleczności Pracy".